یکی از خط مشی های مهم در برنامه ریزی و توسعه سکونتگاه های روستایی‘ سیاست سکونتگاه های مرکزی است که در آن تقویت سکونتگاه های مرکزی و مراکز روستایی و تجهیز سلسله مراتبی آنها مورد تأکید می باشد. این خط مشی در چند دهه گذشته بعنوان خط مشی غالب‘ در کشورهای توسعه یافته و درحال توسعه بکار گرفته شده است. از آنجایی که در این خط مشی تنوع زیادی از لحاظ تعداد‘ اندازه‘ عملکرد و سلسله مراتب سکونتگاه های مرکزی وجود دارد‘ استفاده از آن در شرایط متفاوت جغرافیایی‘ اقتصادی و اجتماعی – فرهنگی امکان پذیر است. در مجموع این خط مشی بعنوان سیاست مفید در برنامه ریزی و توسعه سکونتگاه های روستایی قلمداد می شود.
رضوانی,دکتر محمدرضا . (1377). ارزیابی سیاست سکونتگاه های مرکزی در برنامه ریزی و توسعه نواحی روستایی. (e17224). پژوهش های جغرافیایی (منتشر نمیشود), 34(0), e17224
MLA
رضوانی,دکتر محمدرضا . "ارزیابی سیاست سکونتگاه های مرکزی در برنامه ریزی و توسعه نواحی روستایی" .e17224 , پژوهش های جغرافیایی (منتشر نمیشود), 34, 0, 1377, e17224.
HARVARD
رضوانی دکتر محمدرضا. (1377). 'ارزیابی سیاست سکونتگاه های مرکزی در برنامه ریزی و توسعه نواحی روستایی', پژوهش های جغرافیایی (منتشر نمیشود), 34(0), e17224.
CHICAGO
دکتر محمدرضا رضوانی, "ارزیابی سیاست سکونتگاه های مرکزی در برنامه ریزی و توسعه نواحی روستایی," پژوهش های جغرافیایی (منتشر نمیشود), 34 0 (1377): e17224,
VANCOUVER
رضوانی دکتر محمدرضا. ارزیابی سیاست سکونتگاه های مرکزی در برنامه ریزی و توسعه نواحی روستایی. پژوهش های جغرافیایی (منتشر نمیشود). 1377;34(0):e17224.
